BİR KİLOMETRELİK TAŞINMANIN AĞIR BEDELİ

Geliştirdiğimiz cihaz kısa sürede piyasada tutulmuştu. Siparişler artmış, üretim hızla büyümeye başlamıştı. O dönem küçük bir giriş katta çalışıyorduk. Burası, merdiven altı denilecek kadar sadeydi.

Artan üretim, daha büyük alan gerektiriyordu. Merkezi konumda, dört yüz elli metrekarelik dükkân bulduk. Yapıldığı günden beri tamamen boş duruyordu. İçeride hiçbir kullanışlı bölüm bulunmuyordu.

Kapılar, camlar, tuvaletler, teknik odalar yaptık. Depolar kurup alanı kullanılabilir duruma getirdik. Yaklaşık altmış bin lira masraf ettik. O parayla sıfır bir otomobil alınabiliyordu. Mal sahibine ayrıca iki bin dolar verdik.

İşlerimiz burada daha hızlı büyümeye başladı. Farklı şehirlerden müşteriler bizi ziyarete geliyordu. Bu hareketlilik bize büyük bir güven verdi. Daha kurumsal görünmek için yer aradık.

Bir kilometre ileride iki katlı yer bulduk. Eski kiramız üç bin lira civarındaydı. Yeni yerin kirası yedi bin liraydı. Kararı fazla düşünmeden taşınmaya başladık.

İki bin dolarlık teminatımızı geride bıraktık. Yaptığımız masrafların üzerini sessizce çizdik. O sırada piyasada sert dalgalanmalar başlamıştı. Döviz yükselmiş, satışlar aniden durmuştu. Biz yine taşınma kararından vazgeçmedik.

Yeni iş yerinde işler düzelmedi. Kısa sürede iki katı kullanamaz olduk. Kiranın yükünü azaltmak için küçüldük. En üst kattaki dar alana sıkıştık. Isıtması zayıftı, soğutması büyük sorun çıkarıyordu.

Eski dükkânda hazır bir düzenimiz vardı. Yeni görüntünün heyecanı, düzeni görünmez kılmıştı. Bir kilometrelik yol, yılların emeğini götürdü. Geride kalan masraflar sessizce kayboldu.

Bugün aynı kararı yeniden düşünürdüm. Önce rakamları, sonra piyasanın yönünü incelerdim. Taşınmanın getirisini kaybıyla birlikte hesaplardım. Kurulu düzeni yalnızca görüntü uğruna bırakmazdım. Heyecan geçince karar hâlâ doğruysa ilerlerdim.