NE EKSİKTİ?

Cihan bey telefonların maillerin arasında yoğun bir koşuşturmaca içinde iken, telefonu çaldı. Sekreter hanım bir beyefendin kendisi ile görüşmek istediğini belirtti. Randevu için arayacak vaktinin olduğunu belirterek görüşmek istiyordu.

Cihan bey yoğun iş temposunda iken böyle bir misafir aslında ona nefes aldırmıştı. Gelen beyefendi Cihan beyin yaptığı işi ve daha az bilgiye rağmen çok fazla bilgisi varmış gibi davranıyordu. 

Sohbet sohbeti açıp konu ilerlediğinde ise Cihan bey artık kendi yaptığı iş ile detaylar vermeye başlıyordu. Farkında olmadan karşı tarafa ilerisi için bilgi veriyordu.

Gelen adam Cihan beydeki eksikliği tamamlamak için onun arzusunun ihtiyacı doğrultusunda hedefine doğru adım atmaya başlıyordu. Ortak tanıdıklar olduğunda ise aslında ortak tanıdık yok. Ortak tanıdıkların isimleri var aslında. Bunları duyduğunda Cihan beyde buzlar erimeye başlıyordu.

Gelen adam kendini tanıttı. Melih bey konuşurken sakin kalabilen ve şık bir beyefendi. Aceleci tavrını gizleyemiyordu, dili ile gizlese bile eli ve ayağı devamlı hareketli birisiydi.

Cihan beyin işleri yoğun ve güzel ilerliyordu. İşlerinin ve programı yoğun birisiydi. Bunlardan bahsederken aldığı ürünler pahalı olduğundan bahsetmeye başlıyordu. Evet, Melih beyin aradığı kapı aralandı. 

‘’Bende bu işler ile uğraşıyorum’’ 

Şu anda uygun fiyata yüklü miktarda ürünler olduğunu söylüyordu. Cihan beyin ilgisi artıyordu. Melih bey karşı tarafın soru sormasına fırsat vermeden daha önce kendisine ortak tanıdıklarının aldığını da söylüyordu. Kendisi de önemli bilgiler vermişti kendisine.

‘’Böyle bir fırsat insanın ayağına kolay kolay gelmez.’’

‘’Her zaman yakalayamazsın, kaçan balık büyük olur.’’

Cihan bey düşüneceğim dediğinde ise Melih Bey karşı taraf için zamanı daraltmaya çalışıyordu. Süremiz az bugün başvurmamız lazım diyor. Başka zaman bu fırsatların olmayacağını söylüyordu.

Cihan bey bu stresin ve azalan zamanın altında zor bir karar vermek zorunda kaldı.

‘’Ne yapmamız lazım.’’ dedi

Ve…

Melih bey risk olacak kısımlarını kendisinin halledeceğini söyleyerek kazanma ile ilgili kısımlara yoğunlaştırma çalışıp orada kalmaya devam ediyordu. Odaklanması gereken kazançta tutmaya çalışıyordu. Riske konu geldiğinde ise Melih Bey orada da olmayan riske ortak olmuştu. Cihan bey sadece şu an kazancı düşünüyordu. 

Kısa bir zaman sonra, ödeme için başvuru yapılacak yere gittiler. Her şey çok güzel ilerliyordu. Resmi bir yere girildiğinden dolayı Cihan Bey rahattı. Gidildiğinde ise Melih Bey herkesle selamlaşıyordu halini hatırını soruyordu gördükleri insanların.

Ödeme için Melih beyin girmesi gerekirken, Cihan Bey’i de başka bir işlem için yönlendirmişti. Cihan bey ona söyleneni yaparken o çoktan gitmişti. Önce fark edemedi sağa sola bakındı ve durduğunda anlayabildi başına gelenleri.

Biraz durduktan sonra dedi ki.

Kendi kendine

‘’NE EKSİKTİ!’’ dedi. 

Her şey olması gerektiği gibi ilerliyordu biraz daha uygun alım düşüncesi ve bunda çok fazla duygusallaşmamız olayları zarar verebilecek boyuta getirebiliyor. Hem de çok hızlı bir şekilde.

Ne yapılmalıydı ki…

Duygularımızın çok yoğun olduğu dönemlerde doğru karar veremiyoruz. Böyle dönemlerde daha çok düşünüp daha detay sorular sormalıyız karşımızdaki insana. Karşı taraf bir konu düşündüğünü anlatırken, bizimde düşündüğümüz anlamalı.

Duygularımız biraz bekleyebilir.

Zararı sadece o can sıkıntısı olur.

Kazancı ise…