İŞE GÖRE PERSONEL

Günümüzde çeşitli iş kolları bulunmakta ve bu iş kolları içerisinde en yoğun çalışma alanının hizmet sektörü olduğu bilinmektedir.

Hizmet sektörünün içerisinde de çeşitli faaliyet kolları mevcuttur. Bu konuların içerisinde en yoğun çalışma alanı da güvenlik sektöründe olduğu görünmektedir. Sektör tek bir isimle anılıyor olmasına rağmen çok çeşitli anlamlarda faaliyet göstermektedir.

Hastaneden sitelere, AVM den iş merkezlerine, bankalara daha birçok alanda işleri yürütmektedirler. Fakat buralarda görevlendirilen personelleri seçim ve yerleştirme konusunda standart formlar ve işe giriş işlemleri yürütüldüğü görülmektedir. İşe girişlerde yapılan testler standart olduğundan bir personel AVM de çok başarılı iken bir iş merkezinde tam tersine olumsuz geri dönüşler alınabiliyor.

Burada standart formların işe yaramadığı görülmektedir. AVM veya hastanelerde çalışacak personelden beklenti personelin dışa dönük olması ve iyi iletişim kurabilmesidir. Sempatik tiplerin buralarda daha başarılı olduğu görülmektedir.  Bununla birlikte bir iş merkezinde veya bir inşaat sahasında görevlendirilen personelin daha otoriter, daha kuralcı kim olursa olsun kuralları sonuna kadar uygulayan, taviz vermeyen yapıdaki personellerden seçim yapıldığında daha istikrarlı olduğu görülmektedir. 

AVM’de veya hastanede çalışan personel iletişimi çok iyi olmasına rağmen organizasyonda meydana gelen basit sıkıntılarda ise hemen işi terk edebilmektedir. Firmalarına aidiyet bağlantısı daha gevşek olabiliyor.

İletişimi çok iyi olmasa da otoriter kişiliklerin ise firmalarına karşı aidiyet duyguları yüksek oluyor. Olaylarda soğukkanlılıklarını koruyabilen yapıda oluyorlar. Kaza olduğunda telaşa kapılmadan olayı yönetip ve kaosu engelleyebiliyorlar.  İletişimi yüksek olanlar ise hastanede bile çalışsa, böyle bir kazada panikleyip kendisi de ikinci bir problem haline gelebiliyor. 

İşte bundan dolayı standart formlar personel seçiminde aynı işi yapmalarına rağmen aynı olumlu sonucu vermiyor. Personelle görüşme aşamasında, bazı sorularla fark ettirmeden duygu yoğunluklarına bakılması çok önem arz etmektedir. Burada sorularla personelin zorda kaldığımda duygusal mı davrandığı veya mantıksal mı hareket ettiğine mutlaka bakılmalıdır. 

Dolayısıyla çalışanların olaylara bakışları, davranışları, anlayış biçimleri ve karakterleri farklı farklıdır. Zorda kalındığında mesaiyi hemen kabul etmeleri veya çok kuralcı olmalarına rağmen mesaiye kesinlikle karşı olanları mizaçları ile ilgili bizlere işaret verir. Her personelin projeye göre avantajlı yönlerini belirlemek gereklidir. Aynı zamanda personellerin diğer personeller ile olan zıtlıkları da değerlendirilmeli ve ona uygun projelerde görev verilmelidir.

Bir olay karşısında farklı personellerin tutmuş olduğu tutanaklarda, aynı konuyu görmüş olmalarına rağmen, anlatım biçimleri çok farklılıklar arz etmektedir. İnsan tanıma becerisi olan bir yönetici ise, tutanağı tutanları tanıdığında olayı daha iyi kavrayabilir.

Personelin iyisini ve verimlisini görevlendiren bilir. Her personelden her işte aynı performansı alamazsın. En uygun yere, uygun olan personeli görevlendirmek işverenin maharetindedir. Bu da insanı tanımakla mümkündür.